Çocukluğumun en güzel anılarından biri, Trabzon’daki İsmetpaşa İlkokulu’nda geçen okul yıllarımdır. O dönemlerde okula gitmek sadece bir zorunluluk değil, aynı zamanda keşif dolu bir maceraydı. Sıralarda otururken yanı başımdaki arkadaşlarımla paylaştığım heyecan, teneffüslerde oynadığımız oyunlar ve öğretmenlerimizin bize kattıkları unutulmaz deneyimler, bu dönemi çok özel kılıyor.
Okulumuzun bahçesi sabahları öğrencilerle dolup taşardı. İlk ders zili çaldığında herkes heyecanla sınıflarına koşardı. Dostluklar o yıllarda kurulur, kimi zaman küçük tartışmalar olsa da etkileyici bir dayanışma ruhu her zaman hissedilirdi. Öğretmenlerimiz, hem bilgileriyle hem de şefkatli yaklaşımlarıyla bize gerçek anlamda yol gösterirdi. Öğrendiklerimiz sadece derslerle sınırlı değildi; birlikte yaşamayı, paylaşmayı ve yardımlaşmayı da onun sayesinde öğrendik.
O yılların imkânları bugüne göre çok daha sınırlı olmasına rağmen çocuk olmanın keyfini doyasıya çıkarırdık. Okul kütüphanesinde yeni kitaplar keşfeder, renkli tebeşirlerle tahtaya yazı yazmanın heyecanını yaşardık. Bazen bir araya gelip topluca şiir okur, bazen ise güzel hava günlerinde bahçedeki oyun alanında saatler geçirirdik. İsmetpaşa İlkokulu, hem eğitimle hem de sıcak okul ortamıyla çocukluk yıllarımın unutulmaz bir parçası olarak hafızamda yer alıyor.
